Oq qon kasalligi yoki leykemiya: turlari, belgilari, tashxis, davolash, asoratlari, tadqiqotlar

Leykemiya (leykoz) yoki oq qon kasalligi — qon hujayralarining saratoni. Leykemiyada suyak iligida anomal qon hujayralari ishlab chiqariladi. Odatda, leykemiya infeksiya bilan kurashish uchun mas’ul bo’lgan g’ayritabiiy leykotsitlar ishlab chiqarishni o’z ichiga oladi. Oq qon kasalligida anomal hujayralar odatiy leykotsitlar kabi vazifalarni bajarmaydi. Leykemiya hujayralari o’sib boradi va bo’linadi, qolgan qon hujayralari harakatiga xalaqit beradi. Natijada organizmning infektsiyalarga qarshi kurashish qobiliyatining pasayishi, qon ketishini nazorat qilish yo’qolishi va kislorod tashish qiyinchiligi kuzatiladi.

Leykemiya (leykoz) yoki oq qon kasalligi - qon hujayralarining saratoni.

Oq qon kasalligining umumiy turlari

Kasallik qanday tezlikda rivojlanishi va qanday g’ayritabiiy hujayralar paydo bo’lishiga asoslanib bir nechta turlarga bo’linadi. Leykemiyaning to’rt eng keng tarqalgan turlariga o’tkir limfositar leykoz (O’LL), surunkali limfositar leykoz (SLL), o’tkir miyeloid leykoz (O’ML) va surunkali miyeloid leykoz (SML) kiradi.

Leykemiya tez rivojlansa, o’tkir oq qon kasalligi deb ataladi (shuningdek, o’tkir limfoblast leykoz). O’tkir leykoz bolalarda keng tarqalgan, lekin kattalarga ham ta’sir qilishi mumkin. Ko’p sonli leykotik hujayralar qonda va ilikda tez to’planib qoladi va natijada infektsiyalarga tez chalinish, charchoq, tanadagi ko’karishlar kabi belgilar kuzatiladi. O’tkir oq qon kasalligi tezkor davolanishni talab qiladi.

Vaqt o’tishi bilan surunkali oq qon kasalligi rivojlanadi, odatda 55 yoshdan katta odamlarga ta’sir qiladi. Bolalar va o’smirlarda deyarli hech qachon kuzatilmaydi. Ushbu leykemiya rivojlanishi boshlanishida aniq belgilar sezilmaydi. Agar davo choralari yo’q bo’lsa, oxir-oqibat o’tkir leykozdagi kabi alomatlarni yuzaga kelib, qonda ko’p miqdorda leykotik hujayralar uchrashi mumkin.

Leykemiya leykotik hujayralar turiga qarab miyeloid (o’tkir miyelotik leykemiya deb ham ataladi) yoki limfoid leykemiya deb tasniflanadi. Qon hujayralari normal rivojlanishining asosiy tushunchasi turli xil leykemiya kasalliklarini aniqlash uchun zarur. Oddiy qon hujayralari o’zak hujayralaridan paydo bo’ladi, bu hujayralarning ko’p turlari bo’lishi mumkin.

Miyeloid suyak iligidagi o’zak hujayralardan yetilib, miyeloid blast deb ataladigan yetilmagan oq qon hujayralari bo’lib qoladi. Ushbu miyeloid blastlar yetilgach, qizil qon hujayralari, trombotsitlar yoki ba’zi bir leykotsitlar turiga aylanadi.

Limfoid o’zak hujayralari suyak iligida yetilib, limfoid blastga aylanadi. Limfoid blastlar T-limfotsitlarga yoki maxsus leykotsitlarga aylanadi. Miyeloid leykozlar miyeloid blastlardan kelib chiqqan hujayralardir, limfoid leykoz esa limfoid blast hujayralardan paydo bo’ladi. Leykemiya bilan bog’liq hujayra turini bilish, to’g’ri davolash usulini tanlashda muhim ahamiyatga ega.

Leykemiyaning kamroq uchraydigan turlari:

  • Tukli hujayrali leykemiya — surunkali oq qon kasalligi turi.
  • Surunkali miyelomonositar leykemiya — miyeloid hujayralardan rivojlanadigan surunkali leykemiya;
  • Yosh miyelomonositik leykemiya — 6 yoshgacha bo’lgan bolalarda keng tarqalgan miyeloid leykoz turi;
  • Katta donador limfositar leykoz.

Leykemiyaga nima sabab bo’ladi? Leykemiya nasldan naslga o’tadimi?

Leykemiyaning aniq sababi noma’lum, ammo u genetik va ekologik omillarning kombinatsiyasini o’z ichiga oladi. Leykemiya xujayralari o’zlarining DNKlarida mutatsiyalar hosil qilib, ular anormal tarzda o’sib ketadi va odatiy leykositlar funktsiyasini yo’qotadi. Ushbu mutatsiyaga nima sabab bo’lganligi noma’lum. Leykemiyaga xos bo’lgan hujayra DNKning bir xil turi xromosomalarning translokatsiyasi deb nomlanadi. Ushbu jarayonda bir xromosomaning qismi uziladi va boshqa xromosomalarga qo’shiladi. SMLning deyarli barcha hollarida, ba’zan esa boshqa oq qon kasalligi turlarida kuzatilgan bir translokatsiya 9 va 22 xromosomlalar orasida DNK almashinuvidir, bu Filadelfiya xromosomasi deb ataladigan holatga olib keladi. Bu BCR-ABL deb ataladigan onkogen (saratonni rivojlantiruvchi gen) hosil qiladi. DNKning bu o’zgarishi nasldan naslga o’tmaydi, biroq inson hayotida ta’siri bo’ladi.

Ko’pchilik leykemiya hollari nasliy bo’lib hisoblanmaydi, ammo ayrim genetik mutatsiyalar va sharoitlar avlodlarga uzatilishi mumkin. Li-Fraumeni sindromi deb ataladigan holat TP53 deb ataladigan o’simta supressor genida nasldan olingan mutatsiya bilan tavsiflanadi va bu holatda odamlarda leykemiya va boshqa saraton kasalliklariga chalinish xavfini oshiradi. Leykemiya rivojlanish xavfini oshirishi mumkin bo’lgan boshqa irsiy kasalliklarga Daun sindromi, 1-toifa neyrofibromatoz, telangiektazi ataksiyasi va Noonan sindromi kiradi.

Leykemiya xavf omillari nima?

Ma’lumki, radiatsiyaviy ta’sir oq qon kasalligi rivojlanish xavfini oshiradi. Atom hujumidan so’ng omon qolgan odamlar orasida leykemiya uchrashi oshgan. Saratonni davolash uchun radiatsiya bilan davolash ham leykemiya xavfini oshirishi mumkin. Ba’zi kimyoviy moddalar, shu jumladan benzol (kimyoviy sohada keng qo’llaniladigan) ta’sir qilishi, leykemiya rivojlanishi xavfini oshiradi. Chekish O’MLni rivojlanish xavfini oshiradi.

Miyelodisplastik sindrom sifatida ma’lum bo’lgan qon kasalliklari O’MLni rivojlanish xavfini oshiradi. Inson T-xujayrasidagi leykemiya 1 (HTLV-1) — bu noyob turdagi leykemiyaga olib keladigan virus. Saratonga qarshi ba’zi kimyoterapevtik dorilar leykemiya rivojlanish xavfini oshirishi mumkin.

Xavf omillarining mavjudligi, odamning oq qon kasalligiga chalinishini anglatmaydi va xavf omillari ko’p bo’lgan odamlar hech qachon kasal bo’lmasligi ham mumkin. Xuddi shunday, leykemiyani rivojlantirgan har bir kishi aniqlanadigan xavf omiliga ega bo’lmagan holatlar ham qayd qilingan.

Leykemiya belgilari va alomatlari qanday?

Leykemiya belgilari va simptomlari kasallikning turiga bog’liq. Yuqorida ta’kidlab o’tilganidek, asta-sekin o’sayotgan yoki surunkali leykemiya dastlabki paytlarda biron-bir belgi namoyon qilmaydi, agressiv yoki tez o’sayotgan leykemiya og’ir alomatlarga olib kelishi mumkin. Leykemiya belgilari qon hujayralarining (shaklli elementlarining) funktsiyasini yo’qotishdan yoki organizmdagi g’ayritabiiy hujayralarni to’planishidan paydo bo’ladi.

Leykemiya belgilari va alomatlari odatda quyidagilarni o’z ichiga oladi:

  • Isitma;
  • Kechki terlash;
  • Odatda og’riqsiz kattalashgan limfa tugunlari;
  • Charchoq hissi;
  • Yengil qon ketish;
  • Teri ustida moviy yoki binafsharang dog’lar;
  • Takroriy burun qonashi;
  • Tez-tez infektsiyalarga duchor bo’lish;
  • Suyak yoki bo’g’imlardagi og’riq;
  • Tana vaznining kamayishi yoki ishtahaning yo’qolishi;
  • Qorin og’rig’iga yoki shishishiga olib kelishi mumkin bo’lgan taloq yoki jigarning kattalashishi;
  • Terida qizil dog’lar.

Agar leykoz hujayralari miyaga kirsa, bosh og’riqlar, tutqanoq, chalkashlik, mushaklarni nazorat qilishning pasayishi va qayt qilish kabi alomatlar paydo bo’lishi mumkin.

Shifokorlar leykemiyaga qanday tashxis qo’yishadi?

Gematologlar — qon kasalliklarini, shu jumladan leykemiyani diagnostikasi va davolashga ixtisoslashgan tibbiyot mutaxassislaridir. Gematolog-onkologlar qon tomir kasalliklari, masalan, leykemiya va boshqa saraton kasalliklarini davolashadi.

Leykemiya belgilari (kattlashgan limfa tugunlari, taloq) uchun tibbiy tarix (alomatlar va xavf omillari bilan bog’liq savollar) va jismoniy tekshiruvdan tashqari, leykemiyani tashxis qilish odatda qon namunasining laboratoriya tekshiruvlarini o’z ichiga oladi. Qon hujayralarining anomal miqdori oq qon kasalligini ko’rsatishi mumkin, bunda qon mikroskop ostida chuqurroq tekshiriladi. Kasallikni tashxis qo’yish uchun suyak iligi namunasi olinishi mumkin. Suyak iligi biopsiyasi mahalliy og’riqsizlantirish yordamida, son suyagi ichigia qalin, ichi bo’sh igna kiritilib olinadi.

Agar leykemiya hujayralari aniqlansa, qon va suyak iligi namunasi qo’shimcha ravishda sinovdan o’tkaziladi. Ushbu qo’shimcha testlarda genetik o’zgarish va saraton hujayralari tomonidan hujayra yuzasining ma’lum belgilarini ifodalash ko’rib chiqiladi. Ushbu testlarning natijalari leykemiya aniq tasnifini aniqlash va optimal davolanish to’g’risida qaror qabul qilish uchun ishlatiladi.

MRT va KT tekshiruvi ayrim bemorlarda kasallikning darajasini aniqlash uchun foydali bo’lishi mumkin.

Oq qon kasalligini davolash qanday amalga oshiriladi?

Oq qon kasalligini davolashga turli xil tibbiy yondashuvlar mavjud. Davolash, odatda, leykemiya turiga, bemorning yoshi va sog’ligi holatiga, shuningdek, leykemiya hujayralari orqa miya suyuqligiga o’tgan-o’tmaganligiga bog’liq. Laboratoriyada aniqlangan leykemik hujayralarning genetik o’zgarishlari yoki o’ziga xos xususiyatlari, shuningdek, eng mos keladigan davolash turini ham aniqlaydi.

Sergaklik surunkali leykemiya bilan og’rigan ayrim odamlar uchun davolash usuli bo’lishi mumkin. Buning mohiyati salomatlikni diqqat bilan kuzatishdir, shunda davolash kasallikning dastlabki bosqichlaridayoq boshlanishi mumkin. Sergaklik bemorga davolanishning yon ta’siridan xalos bo’lish va asoratlarni oldini olish imkonini beradi.

Oq qon kasalligini davolash kimyoterapiya (asosiy davolash usuli), nurlanish bilan davolash, biologik davolash, o’zak hujayrani ko’chirib o’tkazish va maqsadli davolashni o’z ichiga oladi. Ushbu davolash usullari kombinativ qo’llanilishi mumkin. Taloq kattalashgan bo’lsa, uning bir qismi jarrohlik yo’li bilan olib tashlanishi mumkin.

O’tkir leykemiyani davolashning maqsadi remissiya (tanadagi leykemiya hujayralarining yo’qligi)ni keltirib chiqarishdir. Remissiyadan keyingi terapiya oq qon kasalligi takrorlanishining oldini olish uchun buyuriladi. Bunga konsolidatsiya yoki parvarish davolash kiradi. O’tkir oq qon kasalligi ko’pincha to’liq davolanishi mumkin.

Surunkali leykemiyaning davosi yo’q, ammo davolash choralari ko’pincha saraton kasalligini nazorat qiladi va alomatlarni boshqaradi. Surunkali leykemiya bo’lgan ayrim odamlar o’zak hujayralari transplantatsiyasi uchun nomzod bo’lishi mumkin, bu tuzalib ketish imkoniyatini beradi.

Ko’p holatlarda davolash usullarini o’ylab ko’rish va muhokama qilish uchun vaqt bor, bu davolanishning samarasiga ta’sir qilmaydi. Ammo juda kam hollarda o’ta agressiv leykozlarda terapiya darhol boshlanadi.

Kimyoterapiya

Kimyoterapiya — bu oq qon yoki boshqa saraton hujayralari singari tez tarqalgan hujayralarni o’ldiradigan dori vositasi. Kimyoterapiya tabletka shaklida og’iz orqali tatbiq etilishi mumkin, yoki to’g’ridan-to’g’ri kateter yoki igna orqali vena ichiga yuborilishi mumkin. Odatda, bir nechta preparatning kombinatsiyasini o’z ichiga olgan birlashgan kimyoterapiya buyuriladi. Dori ma’lum vaqt oralig’i bilan yuboriladi.

Ba’zan leykemiyaga qarshi kimyoterapevtik preparat orqa miya suyuqligi ichiga to’g’ridan-to’g’ri yuboriladi.

Kimyoterapiyaning nojo’ya ta’siri, qabul qilingan maxsus dorilarga va dozaga bog’liq. Kimyoterapiyaning ba’zi bir nojo’ya ta’siri tufayli soch to’kilishi, ko’ngil aynishi, qusish, tomoqda yaralar paydo bo’lishi, ishtaha yo’qolishi, charchoq, oson qon ketishi va tezt-tez kasalliklarga chalinish kuzatiladi. Kimyoterapiyaning nojo’ya ta’siri bilan kurashishda yordam beradigan dorilar mavjud.

Kimyoterapiya ba’zi erkak va ayollarda tuxumdonlar va moyaklar zararlanishiga olib keladi, bu esa bepushtlik keltirib chiqaradi.

Biologik terapiya

Biologik terapiya — tirik organizmlar, tirik organizmlardan olingan moddalar yoki saraton kasalligini davolash uchun ushbu moddalarning sintetik variantlari qo’llaniladigan davolash usulidir. Ushbu preparatlar immunitet tiziminining anomal hujayralarni taniydi va ularga hujum qiladi. Saratonni davolash uchun biologik terapiya antitanalar, vaktsinalar yoki sitokinlar (immun tizimini nazorat qilish uchun organizmda ishlab chiqarilgan moddalar) ni o’z ichiga olishi mumkin.

Monoklonal antitanalar ma’lum bir hujayralar bilan ta’sirlashadigan antitanalar bo’lib, ko’plab saratonlarni davolash uchun ishlatiladi. Leykemiyani davolashda ishlatiladigan monoklonal antitanaga misol, B-hujayralarining surunkali limfositar leykemiya (SLL) hujayralarida topilgan CD52 oqsilini yo’qotuvchi alemtuzumabdir. İnterferonlar — leykemiyani davolashda ishlatiladigan kimyoviy moddalardan biri.

Biologik davolashning nojo’ya ta’siri odatda kimyoterapiyaga qaraganda ancha kam bo’ladi va inyektsiya hududida toshma yoki shish paydo bo’lishi bilan cheklanadi. Boshqa nojo’ya ta’sirlarga bosh og’rig’i, mushak og’rig’i, isitma yoki charchoq kiradi.

Maqsadli davolash

Maqsadli terapiya — bu saraton hujayralarining ma’lum bir xususiyatiga yoki funktsiyasiga ta’sir o’tkazadi. Bu davolash usuli barcha tez o’sayotgan hujayralarni o’ldirish hususiyatiga ega emas. Bu degani, maqsadli terapiyada sog’lom hujayralar kimyovterapiyaga qaraganda kamroq nobud bo’ladi. Maqsadli terapiya hujayraning o’sishi to’xtab qolishiga va rivojlanish tezligining pasayishiga olib kelishi mumkin va ular saraton o’sishi yoki tarqalishini rag’batlantiradigan maxsus molekulalarga ta’sir otkazadi.

Monoklonal antitanalar ham(yuqorida biologik terapiya bo’limida aytilgan) saraton hujayralari yuzasida muayyan maqsadli oqsil bilan bog’lanish va o’zaro ta’sir qilishi tufayli maqsadli terapiya hisoblanadi. Imatinib va ​​Dasatinib preparatlari SML va boshqa ba’zi saratonlarni davolashda ishlatiladigan maqsadli terapiya misollaridir. Ushbu dorilar BCR-ABL genining transkriptsiyasi bilan hosil qilingan saratonni rivojlantiradigan oqsilga qarshi mo’ljallangan.

Maqsadli terapiya tabletkalar shaklida yoki inyektsiya yo’li bilan yuboriladi. Nojo’ya ta’siri shishish va to’satdan tana vaznining pasayishini o’z ichiga olishi mumkin. Boshqa nojo’ya ta’sirlar orasida ko’ngil aynishi, qusish, diareya, mushak tutqanog’i yoki toshma toshishi uchrashi mumkin.

Radiatsion terapiya

Radiatsiya (nurlanish) terapiyasi saraton hujayralari uchun yuqori energiyali nurlanishdan foydalanadi. Radiatsiya terapiyasi miyaga tarqalgan leykemiyani davolash uchun yoki taloqni yoki leykemiya hujayralari to’plangan boshqa hududlarni davolash uchun ishlatilishi mumkin.

Radiatsiya terapiyasi ham nojo’ya ta’sirga ega, ammo ular doimiy emas. Nojo’ya ta’siri muolaja ko’rsatilayotgan joyga bog’liq. Masalan, qoringa qaratilganda radiatsiya, ko’ngil aynishi, qusish va diareyaga sabab bo’lishi mumkin. Har qanday radiatsiya terapiyasi bilan davolash qilingan sohada terisi qizarishi va quruqlashishi mumkin. Muolajadan keyin charchoq kuzatiladi.

O’zak hujayralarini ko’chirib o’tkazish

O’zak hujayralarini transplantatsiya qilish uchun yuqori dozalarda kimyoterapiya va / yoki radiatsiya bilan leykemiya hujayralarini normal suyak iligi hujayralari bilan birga o’ldirishni talab qiladi. O’zak hujayralari transplantatsiya vaqtida suyak ichiga infuziya orqali yuboriladi. Sog’lom o’zak hujayralari suyak iligiga o’tadi va yangi qon hujayralarini ishlab chiqarishni boshlaydi.

Autologik o’zak hujayralarini transplantatsiya qilishda bemorning o’z o’zak hujayralarini olinib, leykemiya hujayralaridan ozod qilinadi. Keyin suyak iligi yana suyakka qaytariladi.

Allogen o’zak hujayralarini transplantatsiya qilishda donor tomonidan olingan o’zak hujayralaridan foydalanadi.

O’zak hujayralarini turli usullar bilan olish mumkin. Odatda, ular qondan olinadi. Ular suyak iligi yoki kindik ichakchasidagi qondan ham olinishi mumkin.

O’zak hujayralarini transplantatsiya qilish shifoxonada o’tkaziladi va bir necha hafta davomida kasalxonada qolish kerak bo’ladi. Amaliyotning xavfi normal qon hujayralarining kamayishi oqibatida infektsiya va qon ketishini o’z ichiga oladi. Donor hujayralar bilan o’zak hujayralarini transplantatsiya qilish xavfi graft versus xost kasalligi (donordan ko’chirib o’tkazilgan hujayralar retsipient organizmini «begona»qilishi) (GVHD) deb nomlanadi. GVHDda donor leykotsitlari oddiy kasallik to’qimalariga ta’sir o’tkazadi. GVHD yengil yoki juda og’ir bo’lishi mumkin va ko’pincha jigar, teri yoki oshqozon-ichak traktiga ta’sir qiladi. GVHD transplantatsiya qilinganidan keyin, hatto yillar o’tgach ham paydo bo’lishi mumkin. Bu asoratni bartaraf etish uchun immunitetni zaiflashtiradigan steroidlar yoki preparatlar ishlatilishi mumkin.

Yordam jarayonlari

Oq qon kasalligini davolash usullari sog’lom hujayralarni shikastlaganligi uchun yordamchi davolash talab qilinishi mumkin. Tibbiy yoki radiatsiya terapiyasining nojo’ya ta’sirini yengillashtiradigan va yengib o’tishga yordam beradigan boshqa yordamlar ham kerak bo’lishi mumkin.

Leykemiya bilan og’rigan bemorlar uchun ishlatilishi mumkin bo’lgan davolash va profilaktika choralari quyidagilardan iborat:

  • Gripp va pnevmoniyaga qarshi vaktsinalar;
  • Qon quyish;
  • Ko’ngil aynishga qarshi dorilar;
  • Infektsiyalarni davolash yoki oldini olish uchun antibiotiklar yoki antivirus preparatlar;
  • Infektsiya bilan kurashish uchun immunoglobulinlarni tomir ichiga yuborish;
  • Oq qon hujayralari o’sish omillarini kiritish, oq qon hujayralari ishlab chiqarishni rag’batlantirish;
  • Qizil qon hujayralari (darbepoetin alfa yoki epoetin alfa) ishlab chiqarishni rag’batlantirish uchun qizil qon hujayralari o’sish omillari kiritish.

Oq qon kasalligining asoratlari qanday?

Kasallikning ko’plab asoratlari qondagi hujayralar sonining o’zgarib ketishi bilan bog’liq. Ozib ketish va anemiya — bu oq qon kasalligi va uni davolashning qo’shimcha asoratlaridir. Har qanday leykemiyaning asoratlari davolashda remissiyaga erishilgandan so’ng kasallikning qaytalanishi yoki rivojlanishini o’z ichiga oladi.

Leykemiyaning boshqa asoratlari muayyan turdagi leykemiya bilan bog’liq. Masalan, SLL hujayralarining 3% -5% tabiatini o’zgartirish va agressiv limfomaga aylanishi mumkin. Bunga Rixter transformatsiyasi deyiladi. Autoimmun gemolitik anemiya, organizmda eritrotsitlarning shikastlanishi hisoblanib, SLLning boshqa ehtimoliy asoratidir. SLL bilan og’rigan bemorlarda ikkinchi saraton va boshqa qon kasalliklariga chalinish ehtimoli mavjud.

O’simta lizisi sindromi — bu o’tkir davolanish davrida saraton hujayralarining tez o’limidan kelib chiqadigan holat. Bu deyarli har qanday turdagi leykozda sodir bo’lishi mumkin, va bu ayniqsa, O’MLda ko’proq namoyon bo’ladi. Leykemiya hujayralarining tez vayron bo’lishi ko’p miqdorda fosfatning ajralishiga kuzatiladi, bu esa metabolik kasalliklarga va qo’shimcha ravishda buyrak yetishmovchiligiga olib kelishi mumkin.

Oq qon kasalligidan davolanayotgan bolalarda keyinchalik ba’zi asoratlar, jumladan o’sishning kechikishi, bepushtlik, markaziy nerv sistemasining zararlanishi, katarakta va boshqa saraton xavfi uchrashi mumkin. Ushbu kech ta’sirlarning uchrash ehtimoli bolaning yoshiga va davolashning turi va kuchligiga qarab o’zgaradi.

Leykemiya haqida ma’lumotlar

Oq qon kasalligi mavjud bo’lganda davolanish va asoratlar kasallik turiga, bemorning yoshiga va sog’lig’iga bog’liq bo’ladi. Leykemiya uchun o’lim ko’rsatkichi yoshlar va bolalarga nisbatan yoshi kattaroqlarda yuqoriroq. Ko’p hollarda, leykemiya mavjud davolash usullari bilan nazorat qilinishi yoki to’liq davolanishi mumkin.

Zamonaviy davolash usullari 1960-yildan buyon yashovchanlik ko’rsatkichlarini to’rt barobar ko’payishiga olib keldi. Hozirda bemorlarning 83 foizida kamida besh yillik yashovchanlik ko’rsatkichi qayd qilinmoqda.

Leykemiya qanchalik tez qaytalanadi?

Leykemiyaning qaytalanish ehtimoli leykemiya turiga, saraton hujayralarining molekulyar xususiyatlariga va boshlang’ich terapiyaga nisbatan bemor organizmining javob reaktsiyasiga bog’liq. Ba’zi o’tkir leykemiyalar muvaffaqiyatli davolanadi va bemorda kasallik hech qachon takrorlanmaydi. SLM kabi leykemiyalarda doimiy qaytalanishlar kuzatiladi va davolash asosan alomatlarni boshqarishga qaratiladi.

Oq qon kasalligini oldini olish mumkinmi?

Leykemiya rivojlanayotgan odamlarning aksariyati ma’lum bir xavf omiliga ega emas va odatda leykemiyani oldini olib bo’lmaydi. Radiatsiya yoki benzol kabi ayrim xavf omillarini kamaytirish mumkin, ammo bu leykozning oldini olishni kafolatlamaydi.

Leykemiya bo’yicha qanday tadqiqotlar o’tkaziladi?

Leykemiya biomedikal tadqiqotlarning faol maydonidir. Mavjud tadqiqotlar leykemiya xavf omillari va sabablarini o’rganadi, shuningdek, yangi va takomillashtirilgan davolash usullarini kashf etadi.

Klinik tadqiqotlar yangi preparatlar yoki dori vositalarining yangi tarkibi va mavjud davolash usullarini o’rganish bo’yicha olib boriladi. Hozirgi vaqtda yangi maqsadli terapiya, biologik terapiya va kimyoterapiya rejimlarini sinash uchun testlar o’tkazilmoqda.

1 yulduz2 yulduz3 yulduz4 yulduz5 yulduz 6 ta baho berilgan
Загрузка...
Загрузка...
loading...

Ushbu mazvuda 3 ta fikr qoldirilgan

  1. Maqola yaxshi ekan rahmat. Faqat bir e’tirozim bor:
    «Zamonaviy davolash usullari 1960 yildan buyon yashovchanlik ko’rsatkichlarini to’rt barobar ko’payishiga olib keldi, hozirda bu ko’rsatkich besh yilni tashkil qilmoqda.»
    Bu yerda noto`g`ri tarjima ketgan. Bunday qilib odamni qo`rqitish kerakmas. Leukemia dan yashab ketish hozirda 83 % ni tashkil etadi.(Bu qanday hisoblangan: har 100 ta kasaldan 5 yildan keyin ham umr guzoronlik qilayotganlar soni 83 tani tashkil etadi.)
    «… bu ko’rsatkich besh yilni tashkil qilmoqda» kabi gaplasrga iltimos ehtiyot bo`linglar. Chunki buni kasal odamlarning qancha yaqinlari o`qiydi, qancha ota-onalar o`qiydi. Ular yashab ketish 5 yil desangiz qon bosimi chiqib ketadiku.

    https://www.cancer.net/cancer-types/leukemia-chronic-lymphocytic-cll/statistics

    1. Valijon, maqolada bemorlar 5 yil yashaydi deyilishi nazarda tutilmagan, ammo shunday bo’lsa-da, tushunmovchiliklar yuzaga kelmasligi uchun taklifingiz bilan o’zgartirish kiritishga qaror qildik. Befarq bo’lmaganligingiz uchun tashakkur.

      1. Usha oll tawhisida hujayra transplantatsyasi utkazilsa mutloq sogʻayib ketadi qaytalanmaydi deyishdi wu rostmi ularga donrlar kim buloladi mani onamla wu kasalga chalinganlar man yoki onamlani aka ukalari opalari donr buliwa oliwadimi wu masalada yordam bersela va qaysi davlatta wu opiratsya utkaziladi va narhi qancha wulani yozsela iltimos

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *